அரைநூற்றாண்டுகாலமாக, சிங்களத்தின் காகிதஒப்பந்தங்களையும், ஆட்சியாளர்களின் வாய்வாக்குறுதிகளையும் நம்பி நம்பியே , இந்த நிலைமைக்கு வந்துவிட்டான் தமிழன்.
‘ மரம் பழுத்தால் வௌவால் வரும் ‘ என்று 1970 களில் , தமிழர்விடுதலைக்கூட்டணியின் தேர்தல் பரப்புரைக்கூட்டங்களில் எவனோ ஒருவன் தான்தோன்றிதனமாக முழங்கினான்.
பதவிகளையே குறியாகக்கொண்டிருந்தமையால் கூட்டணியும் இதைக்கண்டுகொள்ளாமலேவிட்டது.
மரம் நட்டாற்றானே பழம் வர ? பழம் பழுத்தாற்றானே வௌவால் வர ?
மரம் நடப்பட்டிருக்கிறதா? நடுவதற்கான முயற்சிகளாவது மேற்கொள்ளப்படுகிறதா?
இதையெல்லாம், தமிழன் எண்ணிப்பார்க்கவேயில்லை.
’ வீட்டுக்கு நேரே புள்ளடிபோடு’ அல்லது ‘ சூரியனுக்கு நேரே புள்ளடிபோடு’ என்றளவில் தனது கடமை முடிந்தது என்று இருந்துவிட்டான்.
தேர்தல் பரப்புரையில் மக்களுக்குக்கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதிகள் காற்றில்பறக்கவிடப்பட்டு, தமிழர் கூட்டணியானது சிங்களத்துக்குக் காவடி எடுக்கமுனைந்தபோது, ஆங்காங்கே மாணவர்கள் ,குழுக்கள்குழுக்களாக நின்று , தமது எதிர்ப்புகளை வெளிப்படுத்தினர்.
ஆனாலும், அத்தனையும் , ஆட்சியாளர்களால் , ஆயுதமுனையில் அடக்கப்பட்டது நாமனைவரும் அறிந்தவிடயம்.
ஜனநாயகவழியிலான போராட்டங்கள் அத்தனையும், ஆயுதமுனையில் ஒடுக்கப்பட்டநிலையிற்றான், விடுதலைப்புலிகள் ஆயுதப்போராட்டத்தைக் கையிலெடுத்தனர். இது வரலாறு.
அதையுமே, அடுத்தடுத்து பதவிக்குவந்த ஸ்ரீலங்காவின் ஆட்சியாளர்கள் நயவஞ்சகமானமுறையிலேயே , புலிகளைப் பயங்கரவாதிகள் எனப் பரப்புரை செய்து ஒடுக்கினர் என்பது இன்று உலகமே அறிந்தவிடயம்.
இதனாற்றான், விடுதலைப்புலிகளின் தலைமைப்பீடம், முள்ளிவாய்க்கால் படுகொலைகள் நிகழ்ந்துகொண்டிருந்த காலகட்டத்தில், உறுதியாக ஒரு அறிக்கையை வெளியிட்டது.
அதன் முக்கிய அம்சம் : ‘ தற்காலிகமாக எமது ஆயுதங்கள் மௌனிக்கப்படுகின்றன’ என்பதே.
அத்துடன், மேற்குலகில் வாழும் புலம்பெயர்ந்த தமிழ்மக்களிடம், அந்தந்த நாடுகளுக்கு அழுத்தங்களைக் கொடுக்கும்வகையில் வீதிகளில் இறங்கிப்போராடுமாறும் அழைப்புவிடுக்கப்பட்டிருந்தது.
ஆனால், இளைஞர்களிடம்தான் போராட்டம் கையளிக்கப்படுவதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது.
இங்குநாம் கவனிக்கவேண்டியது, இளைஞர்களிடம்தான் கையளிக்கப்பட்டதே தவிர , இணைய தளங்களிடம் அல்ல.
அதாவது, ஆயுதங்கள் மௌனிக்கப்பட்ட இந்த இடைவெளியில் , மக்களின் போராட்ட உணர்வு மழுங்கடிக்கப்படாதிருக்கும்வகையிலேயே இது அங்கு குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது.
எனினும், இங்குள்ள பல ஊடகங்களை எதிரி தன்வசப்படுத்தும் முயற்சியில் மும்மரமாக ஈடுபட்டிருந்தான்.
காணொளி ஊடகங்கள் எதுவுமே பலியாகாத நிலையில், பாரிஸிலிருந்து ஒளிபரப்பான GTV எனும் தொலைக்காட்சிநிறுவனம் மட்டும், தலைவர் மரணித்துவிட்டதாகச்செய்திவெளியிட்டு, ஒருவாரம்வரை துக்கவாரமாகவும் பிரகடனப்படுத்தியிருந்தது.
( இதுவே இளைஞர்களின் கண்டனத்துக்குள்ளாகி, இரண்டு நாட்களிலேயே துக்கவாரம் மீளப்பெற்றுக்கொள்ளப்பட்டது என்பது வேறுகதை)
